BIOGRAMY GOŚCI THE RIGHT TO ART

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

dr TOMASZ PISS

unnamedTomasz Piss, ur. 4 XI 1951 w Ząbkowicach Śląskich. Absolwent Akademii Medycznej we Wrocławiu (1975).
1975-1976 asystent stażysta w szpitalu psychiatrycznym we Wrocławiu. 1976-1984 starszy asystent AM we Wrocławiu. W 1968 uczestnik wydarzeń marcowych tamże. Od 1979 kolporter „Biuletynu Dolnośląskiego”.
We IX 1980 współzałożyciel i działacz „S” na AM we Wrocławiu. 1981-1986 koordynator „S” Służby Zdrowia.
W 1982 uzyskał specjalizację z psychiatrii II stopnia. 1982-1983 uczestnik Komitetu Pomocy Internowanym. 1983-1986 autor i redaktor pisma „S” Służby Zdrowia „Samarytanka”. 1984-1992 konsultant psychiatra w Szpitalu im. 40-lecia PRL (Wojewódzkim Szpitalu Psychiatrycznym we Wrocławiu). Od 1985 prywatna praktyka lekarska. 1986-1989 prezes oddziału dolnośląskiego Unii Polityki Realnej; autor artykułów w pismach „Replika” i „Koliber”. 1987-1989 współzałożyciel i działacz Ruchu Towarzystw Gospodarczych; współorganizator Tygodni Kultury Chrześcijańskiej we Wrocławiu.
1992-1998 ordynator szpitala psychiatrycznego w Brzegu Opolskim. 1998-2002 dyr. szpitala psychiatrycznego we Wrocławiu. 2003-2005 starszy asystent na oddziale psychiatrycznym dla dzieci. Od 2005 ordynator i z-ca dyr. ds. medycznych w szpitalu psychiatrycznym w Miliczu.
Autor książki Stany lękowe (1992).

za:http://www.encyklopedia-solidarnosci.pl/wiki/index.php?title=Tomasz_Piss

Wojcieszek

PRZEMYSŁAW WOJCIESZEK

Jest zaliczany do twórców polskiego kina niezależnego.Ukończył IV Liceum Ogólnokształcące we Wrocławiu. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Wrocławskim oraz Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Jest autorem scenariusza do filmu Poniedziałek Witolda Adamka (1998), napisał również scenariusze do wszystkich swoich filmów. Jako reżyser zadebiutował w 1999 filmem Zabij ich wszystkich. W 2005 otrzymał Paszport Polityki w kategorii „Film” „za oryginalne dzieła będące manifestem pokolenia trzydziestolatków szukających dla siebie miejsca w naszej rzeczywistości”.
W 2004 zadebiutował w teatrze jako autor i reżyser sztuki Made in Poland, opowiadającej o dylematach zbuntowanego chłopaka z blokowiska. Przez wielu krytyków spektakl został uznany za wydarzenie roku [potrzebne źródło], a w 2005 Wojcieszek za jego reżyserię otrzymał Laur Konrada, główną nagrodę na Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Reżyserskiej „Interpretacje”.
Filmografia
• Poniedziałek (1998) scenariusz
• Zabij ich wszystkich (1999) reżyseria, scenariusz
• Głośniej od bomb (2001) reżyseria, scenariusz
• W dół kolorowym wzgórzem (2004) reżyseria, scenariusz
• Doskonałe popołudnie (2005) reżyseria, scenariusz
• Made in Poland (2010) reżyseria, scenariusz
• Sekret (2012) reżyseria, scenariusz
• Jak całkowicie zniknąć (2014) reżyseria, scenariusz
Inscenizacje teatralne
• Made in Poland – Teatr Dramatyczny im. H. Modrzejewskiej w Legnicy (2004)
• Cokolwiek się zdarzy, kocham cię – TR Warszawa (2005)
• Darkroom, na motywach powieści Rujany Jeger – Teatr Polonia w Warszawie (2006)
• Osobisty Jezus – Teatr Dramatyczny im. H. Modrzejewskiej w Legnicy (2006)
• Dwoje biednych Rumunów mówiących po polsku – TR Warszawa (2006) / reżyseria; tekst: Dorota Masłowska
• Ja jestem zmartwychwstaniem – Teatr Dramatyczny im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu (2007)
• Zaśnij teraz w ogniu – Teatr Polski we Wrocławiu (2007)
• Miłość ci wszystko wybaczy – Teatr Polonia w Warszawie (2008)
• Królowe Brytanii – Teatr Powszechny im. J. Kochanowskiego w Radomiu (2010)
• Jeszcze będzie przepięknie – Teatr Polonia w Warszawie (2010)

za:http://pl.wikipedia.org/wiki/Przemys%C5%82aw_Wojcieszek

BOGUSŁAW PAWŁOWSKI

Magiel12

Prof. dr hab. Bogusław Pawłowskikieruje Katedrą Biologii Człowieka (do 2012 była to Katedra Antropologii) Uniwersytetu Wrocławskiego.
Od 2006 do 2010 był też dyrektorem Zakładu Antropologii PAN.
Zajmuje się ewolucyjnymi uwarunkowaniami ludzkich zachowań i preferencji (np. atrakcyjnością w aspekcie doboru płciowego).
Stypendysta NATO/Royal Society, prowadził wykłady w Wielkiej Brytanii, Brazylii, Włoszech, Meksyku czy Republice Czeskiej.
Jest autorem wielu artykułów w prestiżowych pismach naukowych (np. Nature, Current Anthropology, Evol. Hum. Behav., Biological Psychology), a jego prace są często cytowane.
Pod jego redakcją ukazała się w 2009 roku monografia pt. „Biologia atrakcyjności człowieka” (PWN)  (dodruk w 2014).

Jest też popularyzatorem nauki, a o jego zaangażowaniu na tym polu, świadczy uhonorowanie nagrodą „Naukowiec przyjazny mediom” przyznaną przez Polskie Stowarzyszenie Dziennikarzy Naukowych w 2009 roku.

 

Zainteresowania badawcze:
Mechanizmy i ograniczenia ewolucji wybranych cech morfologicznych u człowieka (np. rozkład tkanki tłuszczowej, otłuszczenie gruczołów sutkowych u kobiety, koszty wzrostu mózgowia). Ewolucyjne aspekty sygnalizacji płodnego okresu w cyklu menstruacyjnym i zachowań seksualnych w ewolucji człowieka. Dobór płciowy i biologia atrakcyjności człowieka. W szczególności preferencje cech morfologicznych i behawioralnych przy wyborach partnera seksualnego i ich biologiczne znaczenie
(np. wysokość ciała a dobór płciowy czy warunkowe preferencje dymorfizmu płciowego wysokości ciała). Badanie morfologicznych mierników kondycji biologicznej w kontekście efektywności działania układu immunologicznego, poziomu hormonów płciowych i hormonów stresu, jak i osobniczych strategii behawioralnych

PAWEŁ GUSIN

Magiel3

profesor na Politechnice Wrocławskiej , poprzednio na Wydziale Fizyki i Astronomii Uniwersytetu Wrocławskiego, znawca fizyki kwantowej i kosmologii.
Największe naukowe fascynacje i główne zainteresowania badawcze to teoria superstrun i kwantowa kosmologia czyli początki wszechświata.
Z pytań, które najsilniej zaprzątają teraz jego uwagę jedno jest najbardziej fundamentalne – dotyczy ono stałej kosmologicznej: co jest przyczyną, że energia próżni (stała kosmologiczna) obliczana z „najlepszych” kwantowych teorii pola jest o 60 rzędów (!) wielkości większa niż ta, która jest konieczna do tego aby obserwowalny wszechświat w obecnym kształcie mógł istnieć.Ta różnica 60 rzędów to jest największa rozbieżność jaka się pojawiła w fizyce teoretycznej.
WSZECHŚWIAT SIĘ ROZSZERZA!

JAKUB STEFANOWICZ

Magiel15

Psychoterapeuta psychoanalityczny, psycholog. Współpracuje z Krakowską Szkołą Psychoterapii Psychoanalitycznej.

JACEK MĄDRY

Magiel10

Psycholog oraz psychoterapeuta psychoanalityczny,
członek nadzwyczajny Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychoanalitycznej

JOLANTA ZALEWSKA

Jola Zalewska

Absolwentka Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu, 1985. W Teatrze Polskim we Wrocławiu od 1.03.1987
Role w Teatrze Polskim we Wrocławiu m.in.
Helena Charles, Miłość i gniew J. Osborne’a, reż. J. Schejbal, 1987
Rozalia, Śmierć Dantona G. Büchnera, reż. J. Bunsch, 1988
Cecylia Volanges, Niebezpieczne związki Ch. Hamptona, reż. J. Buchwald, 1988 (wyróżnienie, XXIX Kaliskie Spotkania Teatralne, 1989)
Nerissa, Najwyborniejsza opowieść o kupcu weneckim W. Shakespeare’a, reż. T. Minc, 1989
Feniusia Gerszanowicz; Członkini Klubu NEP-u; Uczestniczka procesji; Jedna z grupy francuskiej; Członkini Armii Zbawienia, Burzliwe życie Lejzorka Rojtszwańca wg I. Erenburga, reż J. Szurmiej, 1990
Felice, Pułapka T. Różewicza, reż. J. Jarocki, 1992
Maria Grekow, Płatonow A. Czechowa, reż. J. Jarocki, 1993
Pani Capulet, Romeo i Julia W. Shakespeare’a, reż. T. Bradecki, 1994
Rozalka, Kasia z Heilbronnu H. von Kleista, reż. J. Jarocki, 1994 [również realizacja TV]
Maria Grekow, Płatonow – Akt pominięty wg A. Czechowa, reż. J. Jarocki, 1996 [również realizacja TV]
Królowa Maria, Król umiera, czyli Ceremonie E. Ionesco, reż. J. Grzegorzewski, 1996 [również realizacja TV]
Wiera, Czwarta siostra J. Głowackiego, reż. A. Glińska, 1999
Franciszka, Leworęczna kobieta wg P. Handkego, reż. M. Pęcikiewicz, 2001
Jane, Mary Stuart W. Hildesheimera, reż. R. Brzyk, 2003 [również realizacja TV]
Arsena, Mizantrop Molière’a, reż. R. Zioło, 2003
Pani Rollison, Dziady. Ekshumacja P. Demirskiego, reż. M. Strzępka, 2007
Mary Smith, Mayday R. Cooneya, reż. W. Pokora, 1992 [od 10.09.2009]
Pani Prezydent, Tęczowa Trybuna 2012 P. Demirskiego, reż. M. Strzępka, 2011 (Grand Prix, X Festiwal Prapremier w Bydgoszczy, 2011; nagroda za najlepsze przedstawienie i nagroda dla najlepszego zespołu aktorskiego, IV Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia w Krakowie, 2011)
Pokojówka, Okno na parlament R. Cooneya, reż. W. Pokora, 1994 [od 28.12.2011]
Reporter, Mayday R. Cooneya, reż. W. Pokora, 1992 [7.07.2013]

Debiutowała w Teatrze Zielona Latarnia we Wrocławiu:
Zaczarowane koło L. Rydla, reż. I. Rzeszowska, 1979

Role w Teatrze Telewizji m.in.
Gra o brzasku; Julianka; Późne kwiaty; Kartoteka rozrzucona; Mania czy Ania; Czarodziejskie krzesiwo.

Pedagog w PWST we Wrocławiu

Odznaka Zasłużony Działacz Kultury, 1996
Brązowy Krzyż Zasługi, 2004

MILAN LESIAK

Milan_Lesiak

Pracuje na Uniwersytecie Wrocławskim w Zakładzie Teorii Kultury i Sztuk Widowiskowych. Po ukończeniu studiów polonistycznych swój naukowy życiorys związał z Profesorem Jauszem Deglerem i pod jego kierunkiem przygotowywał rozprawę doktorską pt. Polska nauka o teatrze w latach 1945–1975. Teraz dysertacja ta nakładem Wydawnictwa Uniwersyteckiego ukazała się w radyklanie przeredagowanej wersji jako książka.

Zainteresowania badawcze autora obejmują – oprócz teatru – także teorię literatury, z którą od lat sympatyzuje. Opublikował wiele artykułów, w różnych językach, także (sic!) po węgiersku.

Mówi o sobie, że nie lubi się nudzić na własnych zajęciach. Więc dokłada starań, by tym słowom stało się zadość. Napisał obszerną książkę o dziejach polskiej teatrologii powojennej i przebadał trudną drogę, jaką dyscyplina ta musiała odbyć, nim w połowie lat siedemdziesiątych XX wieku znalazła się pośród innych nauk uczelnianych. Zajmowanie się sztukami widowiskowymi traktuje jak wyzwanie – bo ich natura ma w sobie tyle samo niepokory co bezczelnego zawzięcia, któremu warto poświęcać naukową – i nie tylko – uwagę. Nie znosi psychologii i uważa ją za rodzaj przemądrzałego wróżbiarstwa. Uważa, że – jak każda pseudowiedza – usiłuje ona zmonopolizować umysły współczesnych. Uwielbia natomiast malarstwo mistrzów holenderskich (zwłaszcza Johannesa Vermeera i Gerarda ter Borcha) i nieśmieszny humor. Ma do siebie dużo dystansu. Lubi ludzi i rozmowy z nimi. Pie
ści starannie swoje neurozy, ale tak, by nie obciążać nimi innych.

IP GROUP

IP Group 20

Identity Problem Group to interdyscyplinarny kolektyw artystyczny, łączący sztuki wizualne i performatywne oraz dramaturgię z architekturą, wideo ze sztuką dźwięku. Multimedialną i zmienną grupę tworzą Piotr Choromański, Anka Herbut, Jakub Lech, Bogumił Misala i Łukasz Twarkowski. Raz występują razem, raz w duetach, raz w triach. Tworzą wystawy, koncerty, performance, wideoart. Można ich było poznać podczas Biennale WRO, festiwalu Nowe Horyzonty, w naszym Teatrze Polskim czy Narodowym Starym Teatrze w Krakowie

Share Button